Słyszeliście kiedyś, drogie polskie mięska, o walkach krów w Szwajcarii? Już uszami wyobraźni słyszę ten huralny jęk… Jak nie o związkach polsko-szwajcarskich, to o krowach! No ale w końcu jesteście na blogu Szwajcarskie Blabliblu, więc czego tu się spodziewać? Na pewno nie charakterystyki porównawczej Kaczyńskiego i Dudy, chociaż ostatnio było całkiem niespodziewanie o kupach, także wiecie – nic nie wiadomo.
obyczaje i stereotypy
Golf krowimi kupami czyli Chüefladefäscht
Dnie stają się coraz dłuższe, noc zapada już niemal o 22, stroje kąpielowe się wietrzą po zimowym zapiwniczeniu, sadełko jest torturowane na wszelkich fitnessach i joggingach, a skóra starzeje się w oczach na solarium. Jednym słowem: czas zacząć brązowo-słoneczny czas urlopów! Co na to szwajcarskie krowy?
Brać czy nie brać? Kilka rad dla Pań, których właśnie oczarował obcokrajowiec
Spojrzał głęboko w oczy i skradł serce od pierwszego spojrzenia. Albo znałyśmy go od jesieni, ale kiełki uczucia zakwitły dopiero wiosną. I co teraz? Brać czy nie brać? Oto jest pytanie!
Znów temat inspirowany historią polsko-szwajcarskiego dość świeżego związku koleżanki Karoliny z ostatniego postu. Dość długo rozmawiałyśmy o różnicach pomiędzy związkami polsko-polskimi i mieszanymi i dzięki tym rozmowom zdołałam wyciągnąć wiele interesujących wniosków.
Po drugie, praktycznie od czasu powstania mojego bloga dostaję wiele wiadomości od dziewczyn, które właśnie poznały Szwajcara, zaiskrzyło i zastanawiają się, czy jest sens inwestować w tą relację lub od takich, które już od wielu lat są w mieszanym związku i chciały się ze mną podzielić swoją historią. Tak to jest z blogerami, którzy starają się utrzymywać kontakt ze swoimi czytelnikami – zbierają te historie jak kamyczki do kieszeni i wyciągają je jak króliki z kapelusza, gdy przyjdzie odpowiednia pora. Czytaj dalej …
Alpejskie blond warkoczyki Heidi wystające z głowy każdego Szwajcara
Kto nie zna Heidi? Możecie mylić Wilhelma Tella z Robin Hoodem, możecie nadal myśleć, że szwajcarski ser to ten z dziurami wygryzionymi przez myszy i tyle, możecie nie odróżniać kuszy od arboletu, ale na hasło: Heidi każdemu przed oczami pojawi się słodka szwajcarska blondyneczka ze dwoma warkoczykami skaczącymi radośnie w rytm jej podskoków po alpejskich skałach.
Każdy kraj ma swoją Heidi – marzycielką, słodką i rezolutną sierotkę, która na początku niechciana przez swoich opiekunów z czasem staje się ich oczkiem w głowie. Mamy kanadyjską Anię z Zielonego Wzgórza, szwedzką rudziutką Pippi Langstrump, czy naszą polską Basię Kornela Makuszyńskiego. Czytaj dalej …
Jak szorować płytki podłogowe w niebie
Szwajcarzy sobie nie pomagają. Nie zaczynajcie jeszcze jednak porywczo sięgać po klawiaturę jadąc bezpośrednio do komentarzy zanim nie doczytacie tego artykułu do końca! Jest w tym tyle niuansów, ile odcieni szarości po moim ostatnim „białym” praniu z jedną zawieruszoną skarpetką koloru czarnego.
Tkwi tutaj pewien szkopuł. Szwajcarzy poproszeni o pomoc, rzucą się jak pies bernardyn na potrzebującego, złego słowa nie powiedzą, a w ich oczach zabłysną łzy szczęścia, że zostali dopuszczeni do tego intymnego kręgu osób proszonych o pomoc. Jednak bardzo rzadko się zdarza, żeby zaproponowali tą pomoc z własnej inicjatywy. Czytaj dalej …
Szwajcarski Gangnam – czyli Gen’vois staïl
Gen’vois staïl (czyt : Żenwła stajl)
Pamiętacie fenomen południowokoreańskiego rapera PSY ze swoim hitem na temat bogatej i zepsutej do szpiku kości dzielnicy Gangnam ? W 2012 roku jak grzyby po deszcze powstawały jego parodie, jedne udane inne mniej. Jedną z takich parodii stworzył komik Laurent Nicolet z genewskiego radia ONE FM. Muszę dodać, że Laurent jest rodowitym Genewczykiem z dziada pradziada zamieszkałym w Genewie, nie żadnym pastuchem z Vaud. A jednak potrafi robić sobie hocki-klocki ze swoich ziomeczków „w Porsche, BMW lub Audi A3”. Tylko zobaczcie: Czytaj dalej …
Dlaczego wszyscy nienawidzą Genewy?
Ten artykuł z jakże kontrowersyjnym tytułem napisany jest z mojej bardzo wąskiej perspektywy. Moja perspektywa jest otoczona perspektywami Szwajcarów mieszkających w kantonie Vaud, a że bliskie sobie perspektywy wpływają na siebie nawzajem, także zdaje się, że sama zaczynam pałać niechęcią do tego międzynarodowego miasta niczym oryginalna Szwajcarka rasy Wodłaz (pis. Vaudoise).
Bliskie doświadczenia z Genewą w roli głównej miałam dwa. Pierwsze – tuż po mojej przeprowadzce do Szwajcarii zorganizowałam swoją urodzinową imprezę na campingu w Genewie. Dziwnym trafem wszyscy nasi szwajcarscy przyjaciele mieli „niezwłoczne spotkanie biznesowe”, „chorą ciocię” i „bolącą prawą czwórkę”. W wyniku dziwnych przetasowań impreza w ostatnim momencie została przeniesiona do pobliskiego miasteczka Rolle. Nagle niezwłoczne spotkanie biznesowe dało się przenieść na kiedy indziej, ciocia wyzdrowiała, a prawa czwórka cudem przestała boleć. Wtedy właśnie poznałam smak szwajcarskiej niechęci do Genewy. Czytaj dalej …
X oznak, że stajesz się Szwajcarem
Dzisiejszy artykuł bardzo lekki i dość kontrowersyjny. W końcu – nie oszukujmy się – 90% tego, co się tu znajdzie będzie bazowało na stereotypach, nie na prawdzie. Prawdopodobnie nie istnieje również Szwajcar, który posiadałby wszystkie opisane przeze mnie cechy. Pamiętajcie jednak, że w stereotypach tkwi małe ziarenko prawdy… Przedstawione poniżej punkty są również oczywiście nieco podkręcone / wyolbrzymione. Mam wrażenie, że 99% moich czytelników wyłapuje ironię, ale dla tego jednego procencika należy się małe wyjaśnienie.
Dlaczego „X” cech, a nie na przykład 50, czy 30? Bo lista nie jest skończona. Co to znaczy? Mam nadzieję, że prześlecie mi swoje propozycje, które z chęcią opublikuję pod spodem tej listy z dodaniem w nawiasie autora. Tylko błagam, nie chcę publikować zdań typu: „Jestem idiotą i wykorzystuję biednych Polaków”. Czytaj dalej …
Szwajcarzy vs. medycyna naturalna
Dzisiejszy artykuł powstał właściwie przypadkowo podczas szukania informacji do artykułu pt. „X symptomów, że stajesz się Szwajcarem”. Siedząc przy piwku ze znajomymi Szwajcarami dopytywałam się, co według nich jest takim typowo szwajcarskim przyzwyczajeniem / zachowaniem. Co ciekawe, odpowiedziała mi Brazylijka, żona Szwajcara:
– Stajesz się powoli Szwajcarem, jeśli masz swojego naturopatę / kinezjologa / osteopatę / kręgarza, regularnie chodzisz na zabiegi akupunktury i refleksologii i w razie przeziębienia leczysz się homeopatią… Czytaj dalej …
Legenda o Trychelu, czyli dlaczego krowy mają dzwonki?
Dawno, dawno temu w dolinie Simmentalu, młody pastuszek udał się do jaskini wydrążonej w wielkiej górze, żeby odnaleźć wielki, złociusieńki jak jajca Bazyliszka dzwon Trychel, który wedle prastarej legendy był ukryty wewnątrz góry. Było to jego największemarzenie, ponieważ krowy z wielkiego stada, które wypasał nieustannie się gubiły i ginęły na zdradliwych alpejskich zboczach. Przeto pastuszek miał przerąbane u wyniosłego właściciela stada.
Dzięki legendarnemu dzwonowi o nazwie Trychel krowy by zawsze podążały za przewodnikiem stada, który by nosił to magiczne instrumentum. Dzielny pastuszek szedł stopa za stopą po ciemnej jaskini, która się robiła coraz węższa i węższa. Podłoże stawało się coraz bardziej wilgotne, aż pastuszek w końcu zaczął brodzić w gęstej, brudnej mazi. Nic nie mogło go powstrzymać, ani przerażające upiory Bööggi, które szeptały mu do ucha najstraszniejsze groźby, ani mali strażnicy skarbu Barbegazi, ani Tanzelwurm – okropne montrum z przednią częścią kota, a tylną węża. Czytaj dalej …