Dignitas – śmierć na życzenie

Szwajcaria wita wszystkich turystów, którzy chcą pojeździć na nartach, zostawić swoje ciężko zarobione pieniądze, zjeść fondue, pochodzić po górach, czy… popełnić asystowane samobójstwo.

Hmmm… No tak. Wszyscy wiedzą, że eutanazja jest legalna w Holandii, Belgii, Luksemburgu, Niemczech i Albanii. Ale tylko w Szwajcarii dopuszczalna jest turystyka eutanazyjna. Nie byłam w stanie dotrzeć do danych, ilu obcokrajowców zostawiło swoją cielesną powłokę i około 7000 franków w szwajcarskiej klinice eutanazyjnej Dignitas, ale jest to ponoć spory procent z 1000 „obsłużonych” osób.

Klinika Dignitas została założona w 1998 roku przez szwajcarskiego prawnika Ludwiga Minelli, działacza praw człowieka. Założyciel twierdzi, że w swoich działaniach kieruje się wyłącznie współczuciem wobec cierpiących osób bez nadziei na poprawę ich stanu.

Przyznaję, że w internecie jest mnóstwo artykułów na temat działalności Minellego i jego stowarzyszenia Dignitas, natomiast niestety zupełnie brak jest obiektywnych źródeł informacji. Wypowiadają się zwolennicy wolnej woli i przeciwnicy tego sposobu załatwiania spraw, ale próżno o jakiś głos rozsądku. Dlatego na nieszczęście mój artykuł będzie musiał być nieco mglisty „tak powiedziała Zośka”, „a tak powiedział ksiądz”. Gdzie jest prawda? Pewnie jak zawsze, gdzieś po środku.

No więc, przeciwnicy eutanazji zarzucają stowarzyszeniu notabene non-profit, że z asystowanego samobójstwa uczyniło sobie niezły biznes. W końcu 7000 franków za podanie szklanki z pentobarbituralem sodu to nie hocki-klocki. Stowarzyszenie broni się w taki sposób: Sama procedura nie jest taka prosta. Asystowane samobójstwo wymaga bardzo długich przygotowań i kwalifikacji pacjenta. Jeśli życie Ci niemiłe, na początku wystosuj odpowiedni list motywacyjny dołączając do niego całą dokumentację medyczną, która ma za zadanie udowodnić, że jesteś nieuleczalnie chory i cierpisz z bólu, a w dodatku całkowicie świadomie i bez żadnej presji chcesz się uwolnić od swojej bolesnej egzystencji. Następnie stowarzyszenie zaprasza na konsultacje medyczne i długie rozmowy z psychologiem, psychiatrą i prawnikami, którzy muszą stwierdzić, że po pierwsze jesteś na 100% pewien swojej decyzji, po drugie za swoją decyzją stoisz ty sam, a nie na przykład Twoje harpiowate dzieci i 15-letnia żona, po trzecie – ani Twój stan nie rokuje żadnej poprawy, ani aktualny stan wiedzy medycznej nie daje Ci wielkich szans na wyzdrowienie.

W tym domu przeprowadza się procedurę asystowanego samobójstwa. Dom znajduje się w strefie przemysłowej Zurychu, co jest normalne, w końcu nikt nie chce mieć sąsiedztwa, z którego regularnie wynoszone są trumny.

Jeśli pacjent przejdzie pomyślnie tą procedurę – a według Dignitasu jest to około 60% złożonych wniosków – wówczas stowarzyszenie wyznacza datę dla pacjenta. Pielęgniarka przygotuje truciznę i po raz ostatni zadaje pytanie, czy pacjent chce umrzeć. Jeśli pacjent potwierdzi bez żadnych wątpliwości, musi samodzielnie wypić płyn. Takie jest szwajcarskie prawo – eutanazja jest w zasadzie nielegalna, ale prawo dopuszcza asystowane samobójstwo. Jeśli nie jest w stanie fizycznie tego zrobić, szklankę do jego ust podnosi specjalne urządzenie uruchamiane przez naciśnięcie przycisku przez pacjenta. Po około godzinie pacjent zasypia, żeby się nigdy nie obudzić. Sama procedura jest ponoć całkowicie bezbolesna. Wszystko jest filmowane, żeby w razie wątpliwości stwierdzić, że pacjent samodzielnie podjął decyzję i wypił truciznę bez pomocy osób z zewnątrz lub rodziny. Następnie Dignitas zajmuje się transportem zwłok i pogrzebem pacjenta.

Ze względu na to, że prawo szwajcarskie dopuszcza asystowane samobójstwo tylko i wyłącznie osób, które są w stanie jasno i wyraźnie wyrazić swoją wolę, Dignitas otrzymuje mnóstwo wniosków od osób chorych na Alzheimera, które obawiają się, że w przyszłości będą całkowicie niedołężne i na tyle nieświadome, żeby podjąć taką decyzję. Jednym z nich jest kultowy pisarz Terry Pratchett, który w 2007 roku się dowiedział o swojej chorobie. Pisarz jest wielkim zwolennikiem eutanazji. W 2011 roku Pratchett wyprodukował film dokumentalny pokazujący ostatnie chwile i asystowane samobójstwo angielskiego milionera w Szwajcarii – Terry Pratchett: Choosing to Die. Film jest naprawdę poruszający, szczególnie jego zakończenie. Był to pierwszy film wyemitowany w brytyjskiej telewizji, który ukazywał śmierć nieuleczalnie chorego. Tutaj cały dokument (po angielsku), bardzo gorąco polecam:

Nie mogę jednak nie wspomnieć stanowiska przeciwników eutanazji. Ikoną tego ruchu jest „nawrócona” była pielęgniarka stowarzyszenia Dignitas – Soraya Wernli. Kobieta oskarża stowarzyszenie o naginanie łagodnego prawa w celu „obsłużenia” jak największej ilości klientów. Według Wernli, Dignitas pomogło wielu osobom, które cierpią na dolegliwości, które nie są uważane za śmiertelne, na przykład depresja. Co więcej, ponoć w Jeziorze Zurychskim znaleziono około 300 urn, które mogły pochodzić od stowarzyszenia i według Sorayi Wernli, Dignitas właśnie w taki sposób pozbywało się prochów swoich pacjentów.

Duchowni i etycy twierdzą, że taka osoba zawsze może zmienić zdanie i nie można jej odbierać tej możliwości, a prośba o śmierć jest wyłącznie wołaniem o ratunek.

Nie wiem, jak zakończyć ten artykuł, żeby nie zabrzmiało jak kolejny artykuł za lub przeciw, których pełno w mediach. Dlatego na koniec chciałabym polecić znakomity film kanadyjskiego reżysera Denysa Arcanda „Inwazja Barbarzyńców” (oryginalna wersja filmu – francuska). Wiem, wiem, że skoro jesteśmy temacie nieuleczalnych chorób i śmierci, to się spodziewacie kolejnego płaczliwego arcydzieła, po którym wychodzi się spod ekranu jak z pralki po wirowaniu. Ale nic z tego – film jest zabawny i błyskotliwy i zamiast nurzać się w cierpieniu pokazuje afirmację życia, radości, przyjaźni, miłości i seksu. A oprócz tego w mądry sposób dotyka tematu eutanazji.

 

I jeszcze na koniec, wieści z pierwszej ręki, jak to wygląda w Holandii. Tak, tak, w tej zepsutej Holandii, co zaćpane nastolatki ponoć eutanazjują biedną starszyznę:

http://www.miloscpo30.net/?p=876

13 komentarzy o “Dignitas – śmierć na życzenie

  • Marzec 13, 2014 at 2:25 pm
    Permalink

    Bardzo ciekawy i zmuszający do przemyśleń temat. Myślę, że jak na wskazywany przez Ciebie brak obiektywnych źródeł informacji to naprawdę świetnie sobie poradziłaś z tym artykułem!

    Reply
  • Marzec 13, 2014 at 3:07 pm
    Permalink

    Jo, ty to chyba żadnych tematów się nie boisz! Cieszę się bardzo, że zaglądam na tego bloga, bo poczytam sobie o rzeczach, które w Polsce wydają mi się w dużej mierze objęte pewnym tabu.

    Reply
    • Marzec 14, 2014 at 3:50 pm
      Permalink

      Hehe 🙂 To chyba Szwajcaria zawsze jest taka „do przodu” i sprawia, że czuję, że jako Polska jesteśmy wręcz antyprogresywni! Ostatnio powiedziałam moim szwajcarskim znajomym, że u nas w Polsce in vitro jest nielegalne i przez jakieś 15 minut nie mogli się pozbierać, bo oni nawet nie byli w stanie sobie mgliście wyobrazić jakichkolwiek argumentów przeciwko. A u nas to takie oczywiste…

      Reply
  • Kwiecień 19, 2015 at 8:58 pm
    Permalink

    sam osIbiscie poddalbym sie eutanazjii, bo moja kobieta myśli ze moge funkcjonować 48h na 24 i tak od czterech lat borykam sie ze swoimi psychotropami. No ale cóż , kasa jest ja juz rdzewieje , choć mam 41 lat , sam zajmuje sie wszystkim : dziećmi , domem , od roku remontem na 140 m2 a jej ciagle mało a maja dusza i ciało umiera….. Jestem alkocholikiem czystym od 8-miu lat i to mnie zaczyna przerażać i boje sie , ze bez eutanazji sam do tego doprowadzę . Mam spore ubezpieczenie , piękny apartament i mysle, ze jak zejdę z tego świata, to 2500000 pnl ja zadowoli, albo zrozumie swój błąd…. Moze ktoś ma namiary na klinikę w Szwajcarii. Prosze o info. Mvh: Adam

    Reply
  • Luty 22, 2016 at 9:43 pm
    Permalink

    Nie wiem gdzie zwrócić się o pomoc w eutanazji mojej osoby ,cierpię na ciężką depresję z objawami psychotycznymi plus CHAD ,w szpitalach Psychiatrycznych byłem leczony 43 razy i ból psychiczny nie pozwala mi na dalsze funkcjonowanie w świecie żywych.

    Reply
    • Luty 25, 2016 at 8:14 pm
      Permalink

      Krzysiek, napiszę do Ciebie wiadomość prywatną, ale ze względu na to, że teraz jestem słabo dostępna, to wybacz za opóźnienie…

      Reply
  • Czerwiec 27, 2017 at 3:10 am
    Permalink

    pytanie czy obsluga i wzystkie osoby związane z procesem eutanazyjnym mogą przeszkodzić w procedurze wyboru śmierci na własne przemyślane życzenie? poza tym czy system w takich krajach łamie prawa człowieka usprawiedliwiając się prawem wyboru samobójstwa. mam np. na myśli więzienia, czy czasem nie dochodzi tam do nadużyć…”pomożemy dla żartu albo bo niewygodny”

    Reply
    • Czerwiec 27, 2017 at 10:57 am
      Permalink

      Nie. To jest dość dobrze załatwione prawnie. Nikt nie „pomaga, bo niewygodny”, bo to jest akurat przestępstwo.

      Reply
    • Czerwiec 28, 2017 at 2:14 am
      Permalink

      moga przeszkodzic i sie przeszkadza, bo to decyzja nieodwracalna. Lekarz spotyka sie z pacjentem dwuktornie i pyta o powody. Recepta na 15 gramow pentobarbitalu sodowego wystawiana jest tylko dla jednej z aptek, marza kantonu wynosi ponad 1800CHF mimo iz pentobarbital sodowy jest tonami stosowany w weterynarii celem eutanazji zwierzat. Co ciekawe, stosowany przez Exit pentobarbital sodowy czy Dignitas ( bo organizacji jest 6 i w kolejce rejestracyjnej sa kolejne) jest „lekiem” na ktorym kanton ZH robi straszne pieniadze. W przypadku gdy ktos sie rozmysli to ma zwracane czesc oplaty za koszty autopsji i transportu zwlok.

      Dodatkowo w kazdym przypadku zawsze jest wzywane Rechtsmedizin i zabezpieczanie sladow. Prokurator rowniez. Pelne postepowanie w tym autopsja choc wszyscy wiedza o co chodzi i co bylo – ale robi sie to celem pompowania rachunku. Bo za wszystko placi klient koncowy.

      Tak samo hotele i tak dalej – turystyka eutanazyjna ma dosc duzy wplyw na miejsca pracy. Wszystko dziala na zasadzie kury uciekajacej przed kogutem – zrobie jeszcze ze 3 okrazenia zeby sasiadki nie plotkowaly ze latwa jestem.

      Fasada ale chodzi o hajs. Kanton mial mozliwosc wielokrotnej blokady czy Dignitas czy Exit ale pieniadze sa wazniejsze. W przypadku Exitu roznica jest taka ze obcokrajowcy w nim nie wykupia uslugi. Odkad skomplikowali przepisy dotyczace nabywania statusu rezydenta – bo wczesniej mogl kazdy z Permit C sobie wykupic usluge i dzis po zaostrzeniu prawa ze nie mozna przyleciec i tego w ciagu 3 dni wszystkiego zalatwic jest quasi kryzys.
      Inne firmy oferuja uslugi abonamentowe – miesiecznie placi sie abonament jak za telefon czy prad,
      choc wspominajac o finansowaniu – to te organizacje utrzymuja sie z dotacji – a to szejkowie arabscy sypna milionami, a to paypalem ktos anonimowy da 500.000 USD – oplaty od czlonkow nie pozwolilyby utrzymac sie przemyslowi.

      Ciekawostka – dzwoniac do Digi czy Exitu nie uslyszy sie nazwisk. Z prozaicznego powodu. Prawo Niemieckie przewiduje penalizacje takiej osoby juz na etapie samej rozmowy o eutanazji. A te sekretarki jezdza na zakupy do Jestetten

      Reply
      • Czerwiec 30, 2017 at 4:21 pm
        Permalink

        Znakomite info, bandyta!

        Reply
        • Lipiec 1, 2017 at 9:32 am
          Permalink

          Jeszcze uzupelniajac. Kilka tygodni temu mialo w Szwajcarii miejsce zdarzenie, ktore przynioslo Exitowi i Dignitas dziesiatki milionow CHF pieniedzy. Otoz – bylo sobie 3 braci. Jeden z nich chcial eutanazji bo byl chory. Dwoch braci powiedzialo nie, nie bedziesz mogl i poszlo z tym do prawnikow. Sad stwierdzil ze trzeba sie zajac sprawa – i dopoki tej sprawy drobiazgowo nie zbadaja a na to potrzebuja czasu – to nie ma prawa sie zeutanazowac. Ten chory popelnil samobojstwo. Cyrk medialny ze popelniono zbrodnie – efewkt kuli sniegowej O^Learyego z Ryanair – nie wazne jak o nas mowia, wazne ze mowia – efekt – Exit musial zatrudnic dodatkowe 4 osoby do obslugi wnioskow bo nagle tyle osob chcialo moc decydowac o sobie, w Digi zatrudniono jedna osobe – skladki czlonkowskiei i dotacje zaczely plynac wielkimi strumieniami.

          tutaj niepelna ionformacja ale na szybko http://www.20min.ch/ro/news/geneve/story/Ils-ne-veulent-pas-que-leur-frangin-se-suicide-avec-Exit-30785630

          A dla uzupelnienia – chory terminalny jest dojna krowa. Kanton ZH wymaga poprzez swoje Gesundheitsdirektion,aby lekarze dokladnie studiowali akta sprawy przed spotkaniem z pacjentem.

          W przypadku chorych na choroby nowotworowe – najczesciej tlumaczone sa wszystkie najmniejsze karteczki i karteluszki z historii choroby i kazda najmniej istotna pierdolka. Historia choroby takiej np. kobiety cierpiacej na nowotwor piersi z przerzutami na mozg czy pluca to czesto 600-1800 stron.

          Sa wytyczne – wszystko przeczytac i dokladnie sprawdzic – 7.5 minuty na strone. Koszty tlumacza przysieglego tych 600 stron jesli jest to z angioelskiego na niemiecki prosze sobie wyobrazic.

          Jeden ze znanych mi lekarzy mial problem z urzednikami, ktorzy sie przyczepili ze wlasnie taka historie choroby mial na 1800 stron i wydal zezwolenie. 1800 stron razy 7.5 minut daje 11250 minut, co umozliwia:

          http://www.tarmed-browser.ch/de/leistungen/00.0140-arztliche-leistung-in-abwesenheit-des-patienten-inkl-aktenstudium-pro-5-min

          Pozycja w Tarmed 00.0140 -9.57 Taxpunktu za kazde 5 minut czyli mamy po podliczeniu – przepraszam – te 1800 stron mozna kreatywnie rozpisac ze przeliczajac przez te wytyczne – 2250 razy pozycje 00.0140 – 2250 x 9.57 Taxpunktu = 21532.5 Taxpunktu. No fajnie, ale co to oznacza – ano pieniadze, duze. Jeden Taxpunkt to 0.89CHF czyli siedzac i studiujac te papiery lekarz moze dla swojej praktyki na takim terminalnie chorym czlowieku zarobic 21532.5 x 0.89 CHF = 19163.92 CHF To jeszcze nie wszystko, bo dochodzi jeszcze dwukrotna wizyta.
          Wizyta czyli :
          http://www.tarmed-browser.ch/de/leistungen/00.0060-besuch-erste-5-min-grundbesuch
          oraz czas na dojazd
          http://www.tarmed-browser.ch/de/leistungen/00.0095-wegentschadigung-pro-5-min

          Nieoficjalnie pompuje sie rachuneczek za pomoca http://www.tarmed-browser.ch/de/leistungen/00.2520-notfall-inkonvenienzpauschale-b-mo-so-19-22-sa-12-19-so-7-19

          i wszyscy sa zadowoleni, jesteśmy tacy etyczni, ucywilizowani, wrażliwi na cierpienie. Lepsi, nie to co zacofana zaściankowa Europa.
          Znany mi lekarz miał duze problemy bo załatwił sprawę w 15 minut a wiec wystawił rachunek za 3 razy 9.57 Taxpunktu i zalatwione. A Kanton chce podatek. Im wyzszy rachunek bardziej kreatywny tym wiecej CHF dla kantonu. Sama oplata za Exit czy Dignitas to grosze w obliczu tego co jest na etapie przygotowawczym. Dochodza hotele, transfery taksowkami i tak dalej…plus rachunki. Wszyscy sa zadowoleni.
          Tutaj nie ma nic osobistego, to tylko biznes.

          Tylko naiwniacy i bandyci jak ja pytaja o ocene moralna powyzszego. No ale o tym sie nie mowi – a jak wiadomo – o czym sie nie mowi to nie istnieje.

          Reply
  • Grudzień 14, 2017 at 8:40 am
    Permalink

    co do artykulu o Holandii…mieszkam tu 30 lat,…jak nie wiesz i nie znasz prawa holenderskiego,nie powinnas panienko pisac takich bzdur…super wyssane z palca brukowe widomosci.

    Reply
    • Maj 31, 2019 at 2:20 pm
      Permalink

      Witam:)

      A czy orientuje się Pani w realiach Holandii.
      Poszukuję kliniki gdzie można by było załatwić temat.

      pozdr
      Radek

      Reply

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.